طلاق حادثه اي مهم و سهمگين در زندگي است و دوران پس از طلاق ، پستي ها و بلندي هاي زيادي دارد. گاهي فشار و ضربه روحي طلاق آن قدر زياد است که زخمي عميق و هميشگي بر جاي مي گذارد ...

به گزارش ایونا ، بعضي ها جدايي را هرگز باور نمي کنند و نمي پذيرند و بعضي ديگر پس از مدتي زندگي عادي روزمره را پيش مي گيرند، اما در باقي روزهاي زندگي ، تلخي طلاق و ترس از وابستگي و جدايي را به دوش مي کشند. حتي به هم خوردن نامزدي هم مي تواند به همين صورت دردناک و ناراحت کننده باشد؛ اما براي هر دردي درماني هم وجود دارد. شما با رعايت چند نکته ساده مي توانيد ناراحتي و افسردگي پس از طلاق را تا حد زيادي تخفيف دهيد و خود را براي زندگي پس از طلاق آماده کنيد .

 احساساتتان را سرکوب نکنيد

همه کساني که طلاق را تجربه کرده اند مي دانند که خشم و افسردگي چاشني لاينفک آن است .
غالبا مردم از احساس ناراحتي ، غصه ، افسردگي و خشم ، مي ترسند. گاهي قدرت اين احساسات تيره و تار به حدي است که مي تواند همه زندگي شما را تحت الشعاع خود قرار دهد، اما بايد آگاه باشيد که گرچه ممکن است اين احساسات خيلي شديد و منفي باشند، اما مقطعي هستند و تجربه آنها شما را نابود نمي کند و اگر به خودتان اجازه بروز اين احساسات را بدهيد خيلي حالتان بهتر خواهد شد. از سوي ديگر اگر شما آگاهانه يا ناخودآگاه احساس خشم وغم ناشي از طلاق را سرکوب کنيد، هرگز ديگر نمي توانيد رابطه اي سالم و صحيح براي ازدواج برقرار کنيد و هميشه کوله بار زخم هاي کهنه را به روابط جديدتان وارد مي کنيد؛ پس به جاي فروخوردن احساساتتان ، آنها را بيرون بريزيد و بروز دهيد .

زندگي ادامه دارد

معمولا وقتي دو نفر تصميم به ازدواج مي گيرند، روياها و خواسته هاي مشترک و شيريني را در سر مي پرورانند. يکي ديگر از کارهاي دردناک پس از جدايي فراموش کردن اين آرزوهاست. اين کار بسيار مشکل است چون همان روياها هستند که توان حرکت رو به جلو را به شما مي دهند، اما بايد به ياد داشته باشيد که جدايي از کسي که کاخ آرزوهايتان را با او ساخته بوديد به معناي پايان همه چيز و نابودي روياهايتان نيست. شما هستيد که بايد خود را بازيابيد و آرزوها و اهدافي که با شرايط کنوني شما هماهنگ هستند را به اجرا درآوريد .

يکي از مهمترين نيازهاي افرادي که واقعه بزرگي مثل طلاق را پشت سر گذاشته اند، داشتن کسي است که به حرف هايشان گوش بدهد. کسي که آنها را قضاوت نکند و با دلسوزي با آنها همدردي کند. از دوستان و نزديکانتان بخواهيد که بدون اظهار نظر پاي درد دل شما بنشينند و فقط گوش بدهند. لازم نيست شما را نصيحت کنند و يا نظرشان را راجع به احساسات تلخ شما ابراز کنند. پس خجالت نکشيد و خواسته خود را ابراز کنيد و تقاضاي کمک کنيد. اگر چنين شخصي در اطرافيان شما وجود ندارد مي توانيد از يک مشاور کمک بگيريد .

اشتباهاتتان را بپذيريد

بخش مهمي از سفر شما به سمت بازيابي سلامت روانتان ، درک اتفاقاتي است که باعث جدايي شما شده است. شما بايد با صداقت کامل تمام اتفاقات و مسيري را که باعث اختلاف و در نهايت جدايي شما و همسرتان شده است را با خود مرور کنيد. سعي کنيد به جاي ملامت کردن طرف مقابل ، نقش خود را در کل ماجرا پيدا کنيد و با شجاعت خطاهايتان را بپذيريد. به انتخاب هاي اشتباهتان فکر کنيد. چه کارهايي را مي توانستيد متفاوت انجام دهيد؟ آيا اگر دوباره در همان شرايط قرار بگيريد، عکس العملتان متفاوت خواهد بود؟ اين بازنگري را با هدف توانمند کردن خود انجام دهيد. به خاطر داشته باشيد که شما قرباني اين ازدواج نبوده ايد و حتما سهمي در اشتباهات يا مسيري که به جدايي ختم شده است ، داشته ايد. اين فکر به شما اعتماد به نفس مي دهد و توانمندتان مي کند .

به دلايلي که به خاطر آنها همسر سابقتان را انتخاب کرده بوديد فکر کنيد. معمولا اغلب ما تنها دليل انتخاب همسرمان را دوست داشتن مي خوانيم ، اما در واقع آنچه ما دوست داشتن مي خوانيم نيازهاي بي پاسخي است که اغلب حس مي کنيم. مثل نياز به مورد محبت واقع شدن ، نياز به اين که کسي عاشق ما باشد و به ما احتياج داشته باشد. نياز به پيدا کردن کسي شبيه به پدر يا مادر که به ما در تخفيف کمبودهاي دوران کودکي کمک کند. نياز به کسي که ما را تائيد کند و حس خوبي به ما القا کند .

 ترس ها هم مي توانند ما را به علاقه مند شدن به شخص ديگري ترغيب کنند. ترس از تنها بودن و بي پشتوانه بودن از شايع ترين ترسهايي است که ما را به سمت ازدواج سوق مي دهد، آيا اين دلايل مي توانند پايه محکمي براي يک زندگي زناشويي موفق باشند؟ بدون شک جواب اين سوال منفي است. شما بايد همسر خود را به خاطر فضايل اخلاقي او، مشترک بودن اهداف کلي زندگي و داشتن همراهي رهرو در سفر زندگي انتخاب کنيد .

بخشش بر هر درد بي درمان دواست

هم خود و هم همسر سابقتان را ببخشيد. به اين فکر کنيد که هر دوي شما نسبت به ميزان آگاهي و تجربه خود بهترين عملکرد را در شرايط بحران انجام داده ايد و حتي اگر يکديگر را آزار هم داده ايد به خاطر بدجنسي و توهين نبوده بلکه شرايط اين گونه اقتضا مي کرده است و شايد هم به خاطر دفاع و حفظ خود در آن لحظات مجبور به بروز چنين رفتارهايي شده ايد. بخشش شما را از قيد تنفر و افسردگي و ملامت آزاد مي کند؛ البته نبايد انتظار داشته باشيد که بخشش و فراموشي آسان حاصل شود. بخشش به تمرين نياز دارد، تمرين مداوم و روزانه ، به همسر سابقتان فکر کنيد و او را براي همه چيز ببخشيد .

رابطه را کاملا قطع کنيد

براي فراموش کردن همسر سابقتان بايد 3 تا 6 ماه او را اصلا نبينيد. شايد فراموش کردن او سخت ترين و دردناک ترين بخش طلاق باشد؛ چون شما به حضور فيزيکي او و دوستي نزديک با او عادت کرده ايد و هميشه از دست دادن يک دوست و امين حتي به هر دليلي که باشد بسيار مشکل است ، اما اگر مي خواهيد از عواقب و آسيب هاي طلاق شفا يابيد، بايد اين دوست را از دست بدهيد .

 سعي کنيد تماس خود را با او به حداقل برسانيد و اگر بچه داريد، اجازه بدهيد والدين شما بچه را به ملاقات پدرش ببرند. در آخر بايد بدانيد که طلاق يک عمل پر استرس و دردناک است که مسير زندگي شما را براي هميشه تغيير مي دهد. براي مواجهه با اين تغيير بايد قوي باشيد و از خود مواظبت کنيد. غذاي خوب بخوريد، ورزش کنيد و خوب بخوابيد. براي تقويت روحيه هم مي توانيد به کارهاي خلاق هنري يا ورزش هايي چون يوگا روي آوريد .

 نقش دوست خوب هم در اين دوران بسيار حياتي است. اجازه ندهيد تنهايي اذيتتان کند. دوستان خوبي پيدا کنيد و با آنها به مسافرت برويد. طلاق آخر زندگي نيست ، بلکه شروعي دوباره با کوله باري از تجربه است .

خبرگزاري زنان ايران

نظرات (102)

5. توسط: حنا, در 13/11/1388 من بعد از عقد فهميدم همه حرفا فقط بخاطر ارثي بود كه بعد از فوت بابام بهم رسيده بود ولي دوستش داشتم همه چيزو تحمل كردم تا قبل از ازواج كه رسيد به دعا برا فوت مامانم بخاطر چيزايي كه به اسم مامانم بود و من حالا دارم طلاق ميگيرم . نوشته هات خوب بود ولي برا من كم بود عزيز

9. توسط: مینا, در 19/12/1388 عشق یه چیزی مثل کشک و دوغه باور کنید دوست داشتنم دروغه.من اینو بیخودی نمی گم تجربه کردم و حالا هم دارم تاوانشو پس می دم.

16. توسط: shirin, در 31/01/1389 از مقالتون متشكرم من 6سال ازدواج كرده بودم كه طلاق گرفتم زندگيم داغون شده خداروشكر بچه ندارم بامادرم زندگي ميكنم كه متاسفانه اصلن من درك نميكنه خودش هميشه ميگفت طلاق بگير الان ميگه  اون خوب بود تو بدواقعن عذاب وجدان شديد دارم نميدونم چكار كنم شوهرسابقم حاضر به برگشت نيست اگه ممكن من راهنماي كنيد ادرس دادم لطف كنيد بهم جواب بديد

18. توسط: مهسا.ر, در 04/02/1389 نويسنده كتابها:باربارا دي آنجليس

22. توسط: مردی در اینه, در 23/02/1389 مهسا خانم   می دونی خواهر من چرا شما خانمها همیشه تو رابطه زناشویی همیشه شکست خورده و غمگین هستید. خوب این بر می گرده به سالهای مجردیتون خانمها.......  یه زمانی شما ها با ظاهر زننده و با بدحجابی و.......... بماند  زندگی دیگران رو از هم می پاشیدید   حالا نوبت خودتون شده  اینها بازتاب رفتارهای خودتونه خانمها

28. توسط: لیدا, در 21/04/1389 سلام من لیدا هستم با صحبت خانم آزاده موافقم من با عشق به همسرم بله گفتم واون می خواست من رو به نهایت برسونه هنوز بیست روز از عقدمون نگذشته بود که که فهمیدم فوق العاده بی مسئولیته هر اتفاقی که بینمون می افتاد به خانوادش می گفت هرگز نشد برای من خریدی بکنه ولی من می گفتم زن باید بساز باشه من که به خاطر پول باهاش ازدواج نکردم همیشه ام اون طور که اون و خانوادش می خواستن بودم چون می خواستم زندگی کنم تا اینکه رفتیم سر زندگی ،تازه فهمیدم شدیدارفیق بازه هر چی کردم گفت من به دوستام نیاز دارم بعد فهمیدم با دوست دختر سابقش در ارتباطه بازم ساختم بعد فهمید م معتاده بازم ساختم گفتم ترک کن بر میگردم مادرش پدرمو در آورد ساختم بهم حق طلاق داد تا باهاش زندگی کنم دو روز بعدش فهمیدم شدیدآ اعتیاد به شیشه داره وبرای همیشه تمومش کردم .الانم با اینکه زندگییه خیلی سختی دارم و خیلی عاشقشم ولی اصلا پشیمون نیستم . آدم فقط یه بار به دنیا می آد حیفه برای کسی که نمی خواد خوب زندگی کنه بسوزید..با اینکه زندگیم خیلی سخته این حرفارم زدم

29. توسط: لیدا, در 21/04/1389 سلام من لیدا هستم با صحبت خانم آزاده موافقم من با عشق به همسرم بله گفتم واون می خواست من رو به نهایت برسونه هنوز بیست روز از عقدمون نگذشته بود که که فهمیدم فوق العاده بی مسئولیته هر اتفاقی که بینمون می افتاد به خانوادش می گفت هرگز نشد برای من خریدی بکنه ولی من می گفتم زن باید بساز باشه من که به خاطر پول باهاش ازدواج نکردم همیشه ام اون طور که اون و خانوادش می خواستن بودم چون می خواستم زندگی کنم تا اینکه رفتیم سر زندگی ،تازه فهمیدم شدیدارفیق بازه هر چی کردم گفت من به دوستام نیاز دارم بعد فهمیدم با دوست دختر سابقش در ارتباطه بازم ساختم بعد فهمید م معتاده بازم ساختم گفتم ترک کن بر میگردم مادرش پدرمو در آورد ساختم بهم حق طلاق داد تا باهاش زندگی کنم دو روز بعدش فهمیدم شدیدآ اعتیاد به شیشه داره وبرای همیشه تمومش کردم .الانم با اینکه زندگییه خیلی سختی دارم و خیلی عاشقشم ولی اصلا پشیمون نیستم . آدم فقط یه بار به دنیا می آد حیفه برای کسی که نمی خواد خوب زندگی کنه بسوزید..با اینکه زندگیم خیلی سخته این حرفارم زدم

31. توسط: لیدا, در 24/04/1389 آقا پویا باهاتون موافقم ولی با تنهایی چه کنیم؟

35. توسط: mina gtnsh, در 11/05/1389 سارای عزیزم متشکرم که متن طولانی مشکلات مرا خواندی و با مهربانی سعی در دلداری من به من کردی چیزی که واقعا لازم دارم من تحصیلات خودرا تقریباتابالاترین حدخوانده ام شغل خوب و رسمی دارم و درکنار آن همیشه کارهای دیگرهم داشته ام و از نظرمالی نیز خدارا شکر قانع هستم . چون همانطور که گفتم فرد موفقی بودم ازنظرتحصیل وشغل ومالی و از همه مهمتر قانع و راضی از زندگی و از خود . بطوری که فامیل و دوست و آشنا به من حسادت میکردند وازموفقیتهای من ناراحت میشدندو اکنون بهمین دلایل این اوضاع برای من خیلی سختتر است اصلا دلم نمیخواست کسی ازجدایی من باخبر شود تا اینکه دوباره ازدواج کنم و شوهر جدیدم را به دیگران معرفی کنم ولی نشد. میدانم که هر کسی خودش باید زندگیش را بسازد و نه اینکه فقط منتظر لطف خدا شود و همه تقصیرها را به خدا نسبت دهد بلکه بهتر است بداند که بالای 95%خودش بیعرضه بوده و خدابرای کسی بدنمیخواهد .اولش هم همینطور بودم ولی چه کنم که دیگر آن انسان قوی سابق نیستم . یک قلب شکسته خیلی قوی است و انسان رااز پامیاندازد. یک عشق سمج که مرابه او مانندمادروفرزند وابسته کرده بود .انگاربچه ام را گم کرده بودم یا بچه بودم و مادرم را گم کرده بودم . به بدن او عادت کرده بودم و انگار همیشه باید سرم برشانه او میبود تا خوابم ببرد . مثل بچه ای که انتظار دارد مادرش ازاودرمقابل دیگران حمایت کند و حالا میبیند که او باهرکه دشمنش است همدست شده تاپنهانی وبطور غیرمنتظره او راازبین ببرد . وقتی صحبتهای پنهانی اورابا دیگران میشنوی و میبینی اصلا آن چیزی که فکر میکردی نیست. وقتی مجبورمیشوی ازدست او به کسانی پناه ببری که از دست آنها به او پناه برده بودی .در چه وضع بدی بودم . همش گریه میکردم که غرور این من خیلی چقدر نزد همگان بطور وحشتناکی شکسته بود . پیش کسانی که همیشه سرم رابالا میگرفتم وخودم را بالاتر میدانستم . حالا بدتر اینست که هنوز این موجود مزخرف دردلم هست .هنوز به او احساس دارم و اگر دیگران مانعم نشوند شاید اگر بیاید با نادانی به او بازگردم (که میدانم نتیجه آن بدبختی و پشیمانی است ). مادرم گفت گریه هایمان را بیاد بیاور .خیانتهایش را بیاد بیاور . وجالب است که مردانی که برای ازدواج با من میایند از او هم بدترند. ولی من دیگر آن دخترقوی سابق نیستم . بیحوصله ام . ازاغلب مردان متنفرم . و هنوز فراموش نکرده ام که قبلی با من چه کرده است . اعتراف میکنم هیچ میلی به ادامه زندگی ندارم و زندگی از نظر من همانطور که میگویند یک بازی لوس و بچگانه است .از این بازی دعا و نفرین وحال دیگران را گرفتن خسته شده ام .ولی وقتی با آنها کاری نداری نه ظلم میکنی و نه انتظار ظلم دیدن داری آنها بشدت حالت را میگیرند. ببین در محیط کار بامن چه کردند. دلم شکست و آنها را نفرین کردم که هرکس به من بدی کرده در این ماجرا خداهمین بلا را سر خودش و دخترش بیاورد . ولی بعد خودم از خودم بدم آمد که برای دیگران و دختران از همه جا بیخبر بدی میخواهم . ولی بعد از خودم حالم به هم خورد که آخر چقدر باید تو سری خور و بدبخت باشم. میبینید انگار آدم توی یک گرداب میفتد و همینطور میچرخد. یک بازی خسته کننده و کسالت آور که دیگه حوصله ام را خیلی سر برده . انگار فرشته و شیطان در درون من دارند شدیدا میجنگند ولی زور هیچکدام به دیگری نمیرسد و هیچکدام نه کوتاه میایند نه پیروز میشوند . من بیچاره . فقط تماشا میکنم وازدست هردو آنها خسته شده ام ولی زور من هم به هیچکدام نمیرسد.  متشکرم که درددلم را با حوصله خواندید.

37. توسط: mina gtnsh, در 11/05/1389 باز هم سلام و بازهم ممنون. لطفا اسم وشماره تلفنش را بده و از همه مهمتر لطفا راجع به اتفاقات و احوالات مشترکی که گفتی برام بنویس فکر کنم بیشتراز هرچیزی نیاز به این صحبتها و همدلیهای شما دارم تا صحبتهای روانکاوی که فقط درسشو خونده و این تجربه را نداره.باور میکنید انگاربه شما واین سایت عادت کردم تا خونه میرسم میام ببینم کی چه پیغامی برام گذاشته و شروع کنم به درددل کردن .تو ذهنم فکر میکنم که شما حرف منو درک میکنید و میفهمید. احتیاج به همین همصحبتی اینترنتی دارم و کمی از انرژیهای منفی درونم تخلیه میشود .گاهی نیز کمی اشک میریزم و این خودش خیلی تسکینم میدهد.  متشکرم

56. توسط: مهشید, در 20/05/1389 سلام سارا جان.مرسی عزیزم از راهنماییت.من عقیدم این هست که اگر ادم از کسی خوشش بیاد براش این چیزا مهم نیست ولی باز میترسم .البته هر چی خدا بخواد همون میشه.ادم وقتی کوچیکه هزار تا ارزو داره بزرگ که میشه ارزوهاش 2برابر میشه.خدا کنه حداقل به چند تاش هممون برسیم.سارا جان خبری شد بهتون میگم.

72. توسط: لیدا, در 20/05/1389 من که ایدیم رو دادم البته شما نظرمثبتی بهش داشتین و با 52 اون مشکل داشتین

78. توسط: mina gtnsh, در 21/05/1389 سلام به همگی  واقعا چقدر از وقتی این نوشتجات راپیدا کردم احساس راحتی میکنم و کلی از احساسات منفی و ناراحت کننده درونم که درمن مانده بودند و بیرون نمیرفتندتخلیه شدند.اتفاق عجیب و جالبی افتاد. بعدازارتباط مداوم با این سایت شوهر سابقم که از درون و فکرم نمیرفت بیرون و انگار همه جابامن بودو بخاطر همین همیشه مثل متاهلها بودم و بهیچ مردی توجه نداشتم /از درون من بیرون رفت و آن احساس پشیمانی از طلاق از بین رفت . دوباره همان نفرتهایم زنده شدند و حالا احساس خوشحالی و راحتی دارم و تمام برنامه هایی را که قبل از اقدام به طلاق داشتم با همان احساس در من زنده شدند.انگار جامعه با برخوردهای خودش چنان انسان را تحقیر میکند که آدم احساس بدبختی و سرخوردگی میکند. در حالیکه قبل از طلاق بخاطر ناراحتی از شوهرم زنانی را که علی رغم مخالفتهای جامعه تن به طلاق داده داده بودند وسپس زندگی بهتری را برای خودبرپانموده بودندرا میستودم وبه خودم میگفتم که من هم باید همینطور باشم .برای انتقام از او فقط دنبال طلاق و برپایی یک زندگی بهتر و یک ازدواج خیلی خیلی بهتر بودم و مطمین بودم که هیچ انتقامی بزرگتر از این برای او نیست. ولی بعد از طلاق خواستگاران مزخرف بیسروپایی که وقتی از مطلقه بودن من باخبر میشدند فقط قصد سوئ استفاده داشتند/ مرااز کارم پشیمان نمودند و باعث شدند که دوباره به شوهر سابقم فکرکنم و او را بخواهم .ولی الان دوباره کمی از همان اعتمادبنفس سابق را پیدا کردم که منطقی فکرکنم که منهم چیزی کمتر از زنانی که پس از جداشدن زندگی بهتری را برای خود برپا نمودند نیستم.خیلیها کم سنتر از من . در واقع آنچه که زندگی را زندگی میکند همین مبارزات-شکستها - دوباره بلند شدنها - وایجاد موقعیتهای جدید و بهتر است. همین است که گاهی وقتی به ناراحتی ها و شکستهای سابقمان نگاه میکنیم به خود میگوئیم که خوب شد که اینطور شد و اگر کاری نکنیم و فقط غصه بخوریم و حسرت بکشیم و پشیمان باشیم - مثل یک تاپاله میمانیم و بوی گند میگیریم و هرکس هم که رد میشود باپایش ما را له خواهد کرد.  مشکل اصلی من اکنون دوباره با خانواده ام است. بازورگوییهای مادرم و برادرانم.واقعا که خیلی وقتها از ان نامرد سابق بدترند. 4 روز پیش برادر کوچکم که 17 سال از من کوچکتر است و من خودم او را بزرگ کرده ام - مرا بشدت زیر مشت و لگدگرفت طوری که فریاد میزدم و از همسایگان کمک میخواستم. یک پارچه در دهانم کرده بود که کاملا در وضعیت خفگی بودم .آخر هم دستم را شکست. فقط توانستم عکس بندازم ولی پولی برای گچ گرفتن نداشتم هنوز هم گچ نگرفته ام.در خانه ما 3 ماشین هست از برادر دیگرم خواستم که مرا به بیمارستان میلاد ببرد تا رایگان گچ بگیرند(البته با ماشین خودم )ولی قبول نکرد. حتی حاضر نشد که برای خودش غذا درست میکند کمی هم به من بدهد یا کمی بیشتر درست کند . آنوقت چه انتظاری از غریبه ها دارم. مطمئنا اگر خودم سر کار نمیرفتم تا حالا دق کرده بودم. خدا هم که میدانم کاری برایم نمیکند .سالها زیر مشت و لگد اینها بودم و گریه میکردم و نماز میخواندم و ذکر میگفتم و زیارت میرفتم و نذر میکردم که هرچه زودتر یک همسر خوب و نیکو برایم بفرستد که همشان من باشد و قدرم را بداند ومرا خوشبخت کند و از دست اینها نجاتم دهد .که اینهم عاقبت کار است که میبینید. مادرم مثل همیشه خودخواه و خودمدار به همه میگوید که چون طلاق گرفته روانی شده مریضه . بایدخوب بزنیمش تا آدم بشه. فعلا اوضاعم خیلی خرابه ولی خوب این نوشته ها را که میخوانم خیلی آرام میشوم.دوباره سر درددلم باز شدو روده درازی کردم ولی فعلا جزشما کسی را ندارم که باهاش حرف بزنم ودرددل کنم. متشکرم که درددل طولانی و ناراحت کننده ام را خواندید.

90. توسط: سحر, در 02/06/1389 سلام من سحرم 25سالمه 1 ساله ازدواج كردم 2سال عقد كرده بودم قبل از عقد 5 سال با هم دوست بوديم خيلي به شوهرم علاقه دارم ولي مجبورم ازش جدا بشم دارم ديوانه ميشم نميتونم اين 8 سالو فراموش كنم اگرم باش بمونم ايندم تباه مي شه دلم مي خواد بميرم يعني مي شه فراموشش كنم كمكم كنيد

طلاق حادثه اي مهم و سهمگين در زندگي است و دوران پس از طلاق ، پستي ها و بلندي هاي زيادي دارد. گاهي فشار و ضربه روحي طلاق آن قدر زياد است که زخمي عميق و هميشگي بر جاي مي گذارد ...

به گزارش ایونا ، بعضي ها جدايي را هرگز باور نمي کنند و نمي پذيرند و بعضي ديگر پس از مدتي زندگي عادي روزمره را پيش مي گيرند، اما در باقي روزهاي زندگي ، تلخي طلاق و ترس از وابستگي و جدايي را به دوش مي کشند. حتي به هم خوردن نامزدي هم مي تواند به همين صورت دردناک و ناراحت کننده باشد؛ اما براي هر دردي درماني هم وجود دارد. شما با رعايت چند نکته ساده مي توانيد ناراحتي و افسردگي پس از طلاق را تا حد زيادي تخفيف دهيد و خود را براي زندگي پس از طلاق آماده کنيد .

 احساساتتان را سرکوب نکنيد

همه کساني که طلاق را تجربه کرده اند مي دانند که خشم و افسردگي چاشني لاينفک آن است .
غالبا مردم از احساس ناراحتي ، غصه ، افسردگي و خشم ، مي ترسند. گاهي قدرت اين احساسات تيره و تار به حدي است که مي تواند همه زندگي شما را تحت الشعاع خود قرار دهد، اما بايد آگاه باشيد که گرچه ممکن است اين احساسات خيلي شديد و منفي باشند، اما مقطعي هستند و تجربه آنها شما را نابود نمي کند و اگر به خودتان اجازه بروز اين احساسات را بدهيد خيلي حالتان بهتر خواهد شد. از سوي ديگر اگر شما آگاهانه يا ناخودآگاه احساس خشم وغم ناشي از طلاق را سرکوب کنيد، هرگز ديگر نمي توانيد رابطه اي سالم و صحيح براي ازدواج برقرار کنيد و هميشه کوله بار زخم هاي کهنه را به روابط جديدتان وارد مي کنيد؛ پس به جاي فروخوردن احساساتتان ، آنها را بيرون بريزيد و بروز دهيد .

زندگي ادامه دارد

معمولا وقتي دو نفر تصميم به ازدواج مي گيرند، روياها و خواسته هاي مشترک و شيريني را در سر مي پرورانند. يکي ديگر از کارهاي دردناک پس از جدايي فراموش کردن اين آرزوهاست. اين کار بسيار مشکل است چون همان روياها هستند که توان حرکت رو به جلو را به شما مي دهند، اما بايد به ياد داشته باشيد که جدايي از کسي که کاخ آرزوهايتان را با او ساخته بوديد به معناي پايان همه چيز و نابودي روياهايتان نيست. شما هستيد که بايد خود را بازيابيد و آرزوها و اهدافي که با شرايط کنوني شما هماهنگ هستند را به اجرا درآوريد .

يکي از مهمترين نيازهاي افرادي که واقعه بزرگي مثل طلاق را پشت سر گذاشته اند، داشتن کسي است که به حرف هايشان گوش بدهد. کسي که آنها را قضاوت نکند و با دلسوزي با آنها همدردي کند. از دوستان و نزديکانتان بخواهيد که بدون اظهار نظر پاي درد دل شما بنشينند و فقط گوش بدهند. لازم نيست شما را نصيحت کنند و يا نظرشان را راجع به احساسات تلخ شما ابراز کنند. پس خجالت نکشيد و خواسته خود را ابراز کنيد و تقاضاي کمک کنيد. اگر چنين شخصي در اطرافيان شما وجود ندارد مي توانيد از يک مشاور کمک بگيريد .

اشتباهاتتان را بپذيريد

بخش مهمي از سفر شما به سمت بازيابي سلامت روانتان ، درک اتفاقاتي است که باعث جدايي شما شده است. شما بايد با صداقت کامل تمام اتفاقات و مسيري را که باعث اختلاف و در نهايت جدايي شما و همسرتان شده است را با خود مرور کنيد. سعي کنيد به جاي ملامت کردن طرف مقابل ، نقش خود را در کل ماجرا پيدا کنيد و با شجاعت خطاهايتان را بپذيريد. به انتخاب هاي اشتباهتان فکر کنيد. چه کارهايي را مي توانستيد متفاوت انجام دهيد؟ آيا اگر دوباره در همان شرايط قرار بگيريد، عکس العملتان متفاوت خواهد بود؟ اين بازنگري را با هدف توانمند کردن خود انجام دهيد. به خاطر داشته باشيد که شما قرباني اين ازدواج نبوده ايد و حتما سهمي در اشتباهات يا مسيري که به جدايي ختم شده است ، داشته ايد. اين فکر به شما اعتماد به نفس مي دهد و توانمندتان مي کند .

به دلايلي که به خاطر آنها همسر سابقتان را انتخاب کرده بوديد فکر کنيد. معمولا اغلب ما تنها دليل انتخاب همسرمان را دوست داشتن مي خوانيم ، اما در واقع آنچه ما دوست داشتن مي خوانيم نيازهاي بي پاسخي است که اغلب حس مي کنيم. مثل نياز به مورد محبت واقع شدن ، نياز به اين که کسي عاشق ما باشد و به ما احتياج داشته باشد. نياز به پيدا کردن کسي شبيه به پدر يا مادر که به ما در تخفيف کمبودهاي دوران کودکي کمک کند. نياز به کسي که ما را تائيد کند و حس خوبي به ما القا کند .

 ترس ها هم مي توانند ما را به علاقه مند شدن به شخص ديگري ترغيب کنند. ترس از تنها بودن و بي پشتوانه بودن از شايع ترين ترسهايي است که ما را به سمت ازدواج سوق مي دهد، آيا اين دلايل مي توانند پايه محکمي براي يک زندگي زناشويي موفق باشند؟ بدون شک جواب اين سوال منفي است. شما بايد همسر خود را به خاطر فضايل اخلاقي او، مشترک بودن اهداف کلي زندگي و داشتن همراهي رهرو در سفر زندگي انتخاب کنيد .

بخشش بر هر درد بي درمان دواست

هم خود و هم همسر سابقتان را ببخشيد. به اين فکر کنيد که هر دوي شما نسبت به ميزان آگاهي و تجربه خود بهترين عملکرد را در شرايط بحران انجام داده ايد و حتي اگر يکديگر را آزار هم داده ايد به خاطر بدجنسي و توهين نبوده بلکه شرايط اين گونه اقتضا مي کرده است و شايد هم به خاطر دفاع و حفظ خود در آن لحظات مجبور به بروز چنين رفتارهايي شده ايد. بخشش شما را از قيد تنفر و افسردگي و ملامت آزاد مي کند؛ البته نبايد انتظار داشته باشيد که بخشش و فراموشي آسان حاصل شود. بخشش به تمرين نياز دارد، تمرين مداوم و روزانه ، به همسر سابقتان فکر کنيد و او را براي همه چيز ببخشيد .

رابطه را کاملا قطع کنيد

براي فراموش کردن همسر سابقتان بايد 3 تا 6 ماه او را اصلا نبينيد. شايد فراموش کردن او سخت ترين و دردناک ترين بخش طلاق باشد؛ چون شما به حضور فيزيکي او و دوستي نزديک با او عادت کرده ايد و هميشه از دست دادن يک دوست و امين حتي به هر دليلي که باشد بسيار مشکل است ، اما اگر مي خواهيد از عواقب و آسيب هاي طلاق شفا يابيد، بايد اين دوست را از دست بدهيد .

 سعي کنيد تماس خود را با او به حداقل برسانيد و اگر بچه داريد، اجازه بدهيد والدين شما بچه را به ملاقات پدرش ببرند. در آخر بايد بدانيد که طلاق يک عمل پر استرس و دردناک است که مسير زندگي شما را براي هميشه تغيير مي دهد. براي مواجهه با اين تغيير بايد قوي باشيد و از خود مواظبت کنيد. غذاي خوب بخوريد، ورزش کنيد و خوب بخوابيد. براي تقويت روحيه هم مي توانيد به کارهاي خلاق هنري يا ورزش هايي چون يوگا روي آوريد .

 نقش دوست خوب هم در اين دوران بسيار حياتي است. اجازه ندهيد تنهايي اذيتتان کند. دوستان خوبي پيدا کنيد و با آنها به مسافرت برويد. طلاق آخر زندگي نيست ، بلکه شروعي دوباره با کوله باري از تجربه است .

خبرگزاري زنان ايران

نظرات (102)

نظر شما درباره این مطلب
قبل از ارسال نظر به نکات زیر دقت فرمایید: رعایت ادب و احترام نشانه شخصیت واقعی شماست. هرکس برای خود نظری دارد که این نظر هم برای او و هم برای ما محترم است. بخش نظرات فقط برای ارسال نظر است نه برای تبلیغ سایت یا وبلاگ شما.
نام :
E-mail:
نظر :
کد عکس:*
	باخبر شدن از نظرات ارسالی دیگران از طریق ایمیل